Tien jaar was Cristina Moga de gewaardeerde trainer-coach bij de Antwerp Ladies, momenteel beter gekend als SAB Diving Brabo Antwerp Volleyteam.

Woensdagavond om 20u spelen de Antwerpse vrouwen in de Arena in de CEV Cup tegen de Nederlandse club uit Sliedrecht. Niet meer met Cristina aan het roer, want de vroegere uitstekende spelverdeelster van Herentals, is ermee gestopt en haar vroegere assistent Bram Van Herck nam haar taak over.

Maar Moga komt beslist supporteren, want zij lag toch aan de basis van die deelname aan de Europese beker. En dat was acht jaar geleden, want in haar tweede seizoen bij Antwerp veroverde zij een Europees ticket tegen een Finse ploeg, maar ondanks een 3-2 zege in de thuismatch werd haar ploeg toen uitgeschakeld. ‘Lisa Van den Vonder was dan spelverdeelster, maar de huidige spelverdeelster Sara De Donder zat toen ook al in de selectie.

Maar zij is de enige speelster van de huidige ploeg die daardoor al Europese ervaring opdeed,” herinnert Cristina Moga zich nog alsof het gisteren was.

Hoe kwam het dat de Antwerp Ladies vorig seizoen iedereen verrasten en Europees volley afdwongen?
Moga: “In vergelijking tot het vorige seizoen hadden we weinig wijzigingen in het team. De continuïteit in de groep was daardoor snel een feit. We begonnen uitstekend aan het seizoen en rond Nieuwjaar stonden wij tot ieders verbazing op de eerste plaats. Cohesie, automatismen met een ploeg die al één tot twee jaar samen speelde, maakten er een ideaal seizoen van. Op een derde plaats geëindigd, beker van Antwerpen gewonnen en Britt Ruysschaert die ook nog Belgisch beachkampioen werd. Een mooi afscheid. Ook voor mij, hoewel ik dat seizoen niet anders coachte dan in de andere jaren.”

Vrees je niet dat de ploeg momenteel iets zwakker is?
“Ik vind van niet. De speelsters die ermee stopten, hadden die beslissing al eerder genomen: de combinatie met werk, studies, een zesde jaar geneeskunde was niet langer mogelijk. Maar de ruime basis van de ploeg bleef behouden: aanvoerster Sara De Donder (vriendin van de Aalsterse spelverdeler Seppe Van Hoyweghen) moet zowat de beste spelverdeelster van de Liga zijn, Laura Meynckens en Caitlin Van de Perre wisselden van positie, maar blijven in de basis staan. Met Enna Eyer bezitten we een jonge, grote, explosieve speelster met veel inzicht en groeimogelijkheden. Onze libero heeft ook wel ervaring en enkele speelsters van het tweede team kwamen over. Bram Van Herck is de nieuwe coach met veel enthousiasme, die weinig aan ons spelsysteem veranderde.”

Zal dat volstaan om het Sliedrecht moeilijk te maken?
“Daar zijn we benieuwd naar. De Nederlandse tegenstander won dit seizoen al de Supercup, won haar drie competitiewedstrijden telkens met 3-0. Niet simpel dus. Ik heb me laten vertellen dat ze over veel power beschikken; precies iets wat bij Antwerp ontbreekt. Maar wij moeten het dan weer hebben van slim, tactisch sterk volley. Het kan dus alle kanten uit. Ons voordeel is dat er bij ons niks moet. We moeten er dus gewoon een aangename wedstrijd van maken. Ik denk dat het een mooie match kan worden om naar te kijken.”

Bezit Antwerp voldoende budget om de volgende ronde te halen?
“Ik heb geen inzage in die situatie, maar toen we acht jaar geleden Europees speelden, stelde het bestuur ons voor de keuze: meer budget voor een Europese verplaatsing of een extra-speelster. Ik koos voor het eerste, want een Europese match is toch uniek voor elke speelster. Zelfs al kostte die verplaatsing naar Finland een behoorlijke slok op de borrel!”

Krijg je na een vijftiental jaren als trainer-coach geen heimwee naar het coachen?
“Ik ga nog wel naar een pak wedstrijden kijken, o.a. naar Achel, waar mijn zoon Andy in de kern zit. Ze hebben een goede ploeg, verloren vorig weekeinde nog van Maaseik, maar mijn zoon lag toen ziek in bed. Het komt daar wel goed! Ik volg ook nog een pak wedstrijden op het scherm en ik moet toegeven dat het enerzijds nog wel kriebelt om te coachen.

Maar langs de andere kant ben ik blij dat ik me niet meer na het werk in zeven haasten naar de training moet haasten. Bovendien ben ik nogal perfectionistisch ingesteld en zou ik me erg zenuwachtig maken als niet alles goed georganiseerd is.”

Tekst: Marcel Coppens
Foto: Lotto Volley League