Ze werd begin deze maand pas 19 jaar, maar al eerder borrelde de ambitie bij Tea Radovic, de speelster van Tchalou, die in het voorbije seizoen het meest getipt werd als ‘mvp’ door de verliezende tegenstanders.

Vorig seizoen eindigde ze bij Darta Bevo Roeselare reeds als ‘rookie van het jaar’ en toch verhuisde ze naar Tchalou, met de bedoeling om er nog sterker te worden en stappen te zetten naar een internationale carrière. Ze lijkt die kans gegrepen te hebben, want volgend seizoen zal deze hoekspeelster actief zijn bij de Franse topploeg Béziers.

“Natuurlijk ben ik superblij met de verkiezing tot mvp van het seizoen. Ik heb er ook keihard voor gewerkt. Zelf had ik ook op Noor Debouck gegokt als mogelijke kandidate. En dat Nikita De Paepe uitverkozen werd tot ‘speelster van het jaar’ vind ik niet meer dan juist. Ze liep die jammerlijke blessure immers pas op als de reguliere competitie juist gedaan was,” klinkt het sportief bij de dochter van ex-topspeler Dragan Radovic.

Toch geen spijt van de vroege keuze voor Tchalou?
Tea Radovic: “Nee. Helemaal niet. Het was de bedoeling dat ik ook zelfstandiger zou worden en dat gebeurde ook met een eigen appartementje, waar ik alle huishoudelijk werk zelf moest doen: eten, wassen, strijken, opruimen en op tijd op training geraken. Want ik had nog geen rijbewijs. Voorlopig bezit ik een tijdelijk rijbewijs. Dat zit intussen wel snor. Ik moest me ook verstaanbaar maken in een andere taal en dat komt binnenkort zeker van pas.”

Was je ook niet aan studies begonnen?
“Ook dat. Ik volg afstandsonderwijs bij Vives. Ik volg er sociaal werk. Ik moet wel zelf studeren in dit eerste jaar, maar stages komen er pas later bij te pas en dat zijn er niet zo veel.”

Op welke gebieden ben je sportief sterker geworden?
“Ik wist dat Tchalou een tussenstap was, maar ik ben er op fysiek en mentaal gebied zeker vooruit gegaan. Het was bovendien een superwarme club met heel veel toffe supporters, een leuke spelersgroep en met Ugo Blairon bezaten we wel een supergoede coach. Ik zal deze club zeker niet vergeten.”

Nochtans was het de bedoeling om bij de eerste drie te eindigen, maar die doelstelling haalden jullie niet…
“Wij kenden een bijzonder ongelukkig seizoen met veel blessureleed. Op een bepaald moment waren onze twee spelverdeelsters niet beschikbaar en dan viel Justine D’Hondt ook nog uit. Het was zelfs zo erg dat ik heel even als libero het terrein op moest. In de tweede competitiehelft haalden we stilaan weer ons betere niveau, maar toen was het al te laat en tegen Asterix hadden we geen kans.”

Wat zijn jouw sterke en minder sterke punten in het volley?
“Ik denk dat ik beter geworden ben in het lezen van het spel en dat de onderhandse controle van de bal helemaal niet slecht is. Door het harde trainen ben ik ook fysiek en mentaal sterker geworden, maar ik besef ook dat ik op alle domeinen nog beter kan en moet worden.”

Vorig jaar droomde je al van spelen bij een buitenlandse ploeg. Is die droom intussen uitgekomen?
“Het is mijn droom om ooit bij een Italiaanse club terecht te komen. Neen, Servië staat voorlopig zeker niet op mijn verlanglijstje. Maar ik heb voor één seizoen bij het Franse Béziers getekend. We zien wel hoe het daar evolueert en we bekijken het jaar per jaar. Misschien krijg ik ooit nog wel een mooi bod van een Italiaanse of Poolse ploeg.”

De Yellow Tigers staan de komende maanden op jouw agenda.
“Het is inderdaad de bedoeling dat ik de ganse campagne met de Yellow Tigers meedoe. Eerst de VNL-competitie met het doel om daar onze zo hoog mogelijke positie op de wereldranglijst te behouden of te verbeteren. Ik had vorig seizoen een zeer goed gevoel bij deze ploeg en ik durf inschatten dat we een uitstekende zomercampagne tegemoet gaan. Naar de tegenstanders heb ik nog niet gekeken, maar ook bij de nationale ploeg heb ik slechts één grote droom: de Olympische Spelen halen in Los Angeles, al zal dat helemaal niet gemakkelijk zijn en moeten we nu al trachten een zo goed mogelijk uitgangspositie te behouden.”

Tekst: MC
Foto: Topvolley Belgium